Podstawowymi składnikami materii są protony, neutrony i elektrony. Istnieją poza tym inne składniki, które jednakże nie są trwałe. Wszystkie te cząstki scharakteryzowane są przez cztery parametry: ładunek elektryczny, masę spoczynkową, moment mechaniczny i moment magnetyczny. Liczba protonów w jądrze jest równa liczbie atomowej atomu.

Powłoka elektronowa decyduje o właściwościach chemicznych. Powyżej pokazano kitka przykładów. Tlen ( u góry) ma na powłoce elektronowej jeden elektron. Hel (w środku) ma dwa elektrony na powłoce elektronowej. Lit (na dole) ma trzeci elektron na drugiej powłoce.

Całkowita liczba protonów i liczba neutronów jest w przybliżeniu równa całkowitej masie atomu. Te informacje to część danych, które można odczytać z układu okresowego. Powłoka elektronowa zawiera taką samą ilość elektronów jak ilość protonów w jądrze. Oznacza to, że atom jest elektrycznie obojętny. Duński fizyk Niels Bohr już w 1913 roku stworzył odpowiadającą rzeczywistości teorię w której wykazuje, że atomy mogą występować tylko w tak zwanym stanie ustalonym (określony stan energetyczny). Jeżeli atom przechodzi z jednego stanu energetycznego do innego to emitowane jest przy tym promieniowanie, foton. Są to takie przemiany, które ujawniają się w formie światła o różnej długości fali. W spektrografie pojawiają się one jako linie w liniowym widmie atomu.

Hasło pobrane z "Akademii Sprężonego Powietrza Atlas Copco"