Prąd zmienny przechodzący przez cewkę powoduje strumień magnetyczny. Strumień ten zmienia swoją wartość i kierunek w taki sam sposób jak prąd. Zmiana strumienia powoduje powstawanie w cewce SEM (siły elektromotorycznej) zgodnie z zasadami indukcji. SEM ma kierunek przeciwny do napięcia biegunowego. To zjawisko nazywane jest samoindukcją. Samoindukcja w urządzeniu zasilanym prądem zmiennym częściowo powoduje przesunięcie faz między natężeniem i napięciem, a częściowo indukcyjny spadek napięcia. Opór elektryczny w przypadku prądu zmiennego staje się wyraźnie większy niż obliczony lub zmierzony w przypadku prądu stałego. Przesunięcie faz między natężeniem i napięciem obrazuje kąt p. Opór indukcyjny (opór bierny) oznaczony jest przez X, opór czynny przez R. Impedancja w urządzeniu lub przewodniku oznaczona jest przez Z. Impedancja opisana jest następującą zależnością:

Z - impendancja (Ω)
R - opór (Ω)
X - reaktancja (Ω)

Prawo Ohma dla prądu zmiennego wygląda następująco:

U = I × Z
U - napięcie (V)
I - natężenie (A)
Z - impendancja (Ω)

Relacja między oporem biernym (X) - oporem czynnym (R) - oporem pozornym (Z) - przesunięciem fazowym (φ)

Hasło pobrane z "Akademii Sprężonego Powietrza Atlas Copco"