Typowy aerograf.
Malować można swobodnie - nanosząc farbę bezpośrednio na pokrywaną powierzchnię, lub poprzez odpowiednie szablony. Aerograf służy zarówno do malowania powierzchni płaskich, jak i przedmiotów o skomplikowanych kształtach. Umożliwia malowanie precyzyjnych szczegółów. Stosowany jest w pracach retuszerskich, konserwatorskich, modelarskich, rzemieślniczym zdobieniu niewielkich przedmiotów, a także jako technika artystyczna (aerografia, aerografika). Stosowanie wymiennych końcówek (na końcówkę składa się: dysza, łuska oraz iglica) umożliwia dobór kształtu i szerokości strumienia oraz rozmycia lub wyostrzenia krawędzi malowanych detali – odpowiednio do wykonywanej pracy.
Charakterystyczną cechą przy używaniu tej techniki malowania artystycznego jest sposób tworzenia się kolorów pośrednich - odcieni przez nakładanie na siebie kolorów podstawowych. Chcąc uzyskać np. barwę szarą można zastosować farbę czarną położoną w odpowiedniej ilości na białe tło. Technika ta przypomina trochę malarstwo laserunkowe znane od dawna w sztuce, jednak ze względu na jakość tworzonych przy jego użyciu przejść tonalnych stanowi kolejny krok na drodze dążenia do ideału w malarstwie hiperrealistycznym i tam chyba należy umiejscawiać tą sztukę. Trzeba jednak zaznaczyć, że malarze hiperrealistyczni posługujący się tradycyjnymi technikami - pędzlami i farbami olejnymi, akrylowymi dość podejrzliwie patrzą na twórców, którzy używają aerografów, zarzucając im zbytnie stechnicyzowanie hiperrealizmu i uprawianie tzw. "sztuki dla sztuki".
Jednym z najbardziej znanych malarzy współczesnych używających aerografu w swoich pracach jest Hajime Sorayama, japoński hiperrealista.
